2007-07-25: Michael Rasmussen wygrał 16. etap Tour de France 2007

Z Wikinews, wolnego źródła informacji.
Skocz do: nawigacja, szukaj
Portal:Tour de France 2007Logo TDFrance.gif
Najnowsze artykuły:
Etapy

Wyniki:

Prolog | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20

Zapowiedzi:

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12

13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20

Zobacz też:
środa, 25 lipca 2007

Demonstracja przed rozpoczęciem 16. etapu Tour de France[edytuj]

Zawodnicy z ośmiu ekip - w tym sześciu francuskich i dwóch niemieckich - startujących w Tour de France zorganizowało krótką demonstrację przed rozpoczęciem 16. etapu wyścigu w ramach protestu przeciw nasilającemu się w kolarstwie zjawisku dopingu.

Przed rozpoczęciem środowego etapu z Orthez to the Col d'Aubisque, liczącego 218 km, w proteście wzięli udział zawodnicy grup: Agritubel, AG2r, Francaise des Jeux, Bouygues Telecom, Cofidis, Credit Agricole, Gerolsteiner oraz T-Mobile.

Akcję tę przeprowadzono dzień po tym, jak ujawniono, że lider grupy Astana - Kazach Aleksandra Winokourowa, miał pozytywny wynik testu antydopingowego po zwycięstwie na 13. Tour de France. W związku z tym jego zespół podjął decyzję o wycofaniu się z wyścigu.

Wyniki 16. etapu Tour de France[edytuj]

Michael Rasmussen
Michael Rasmussen (Tour de France 2005)
Michael Rasmussen (Tour de France 2006)

Ostatni górski etap 94. edycji Tour de France, po ataku na finałowym podjeździe pod Col d'Aubisque, zwyciężył lider klasyfikacji generalnej, Michaela Rasmussena z ekipy Rabobank.

Etap szesnasty był ostatnim z górskich etapów tegorocznego wyścigu. Na początku trasa biegła stosunkowo łagodnie, jednak w okolicach 60. kilometra rozpoczęła się wspinaczka pod górę najwyższej kategorii, Port de Larrau (79km, dł.14.7km, śr.8.1 %). Zaraz po pierwszym wzniesieniu na kolarzy czekała premia górska III kategorii (Alto Laza – 93km, dł.3.5km, śr.6.8 %), a następnie podjazd pod bardzo trudne wzniesienie I kategorii - Col de la Pierre-Saint-Martin (131km, dł.14.2km, śr.5.2 %). Kolejnym, przedostatnim podjazdem był Col de Marie-Blanque (180,5km, dł.9.3km, śr.7.4 %), również oznaczony I kategorią. Meta została wyznaczona na finałowym podjeździe najwyższej kategorii pod Col d'Aubisque (dł.16.7km, śr.7 %).

Po dniu przerwy, który kolarze spędzili w miejscowości Pau, w wyścigu zaszły spore zmiany. Na starcie zawodnicy niektórych drużyn – m.in. Agritubel, Ag2r i Milram, postanowili wyrazić swoją dezaprobatę i całkowity brak tolerancji dla dopingu w sporcie, opóźniając honorowy start peletonu.

Na pierwszych kilometrach do ataku przystąpiła czwórka zawodników – Hiszpanie José Vicente Garcia Acosta (Caisse d'Epargne) i Gorka Verdugo Markotegui (Euskaltel–Euskadi) oraz Francuzi Stéphane Augé (Cofidis) i Christophe Rinero (Saunier Duval–Prodir). W okolicach 65. kilometra do ataku przystąpił pretendent do zwycięstwa w klasyfikacji górskiej, Mauricio Soler (Barloworld), za którym podążyli Amets Txurruka (Euskaltel–Euskadi) oraz Carlos Sastre (Team CSC), który po wykreśleniu z klasyfikacji generalnej zawodników drużyny Astana, awansował na 5. pozycję. Txurruka nie był w stanie dotrzymać tempa współtowarzyszom i został w tyle, a jego miejsce w ucieczce zajął inny Bask - Iban Mayo z Saunier Duval–Prodir.

Pod koniec wspinaczki pod pierwszy ze szczytów 16. etapu, na prowadzeniu zostali Verdugo i Garcia Acosta, którzy mijając premię górską mieli w zapasie ponad minutę do jadących za nimi ich Francuzów, a kolejne dwie nad Sastre, Solerem i Mayo, grupa lidera traciła wówczas blisko pięć minut.

Grupa Sastre powoli, lecz systematycznie nadrabiała stracone sekundy do Hiszpanów. Podczas podjazdu na Alto Laza najpierw dogonili Rinero i Auge, a następnie, mniej więcej na półmetku środowego odcinka, czołowy duet. Na początku podjazdu pod Col de la Pierre Saint-Martin grupa siedmiu prowadzących zawodników miała w zapasie 4 minuty nad grupą lidera, w której pozostało około 25 zawodników. Tempo narzucane przez kolarza ekipy Riisa było tak wysokie, że w ucieczce nie utrzymali się Francuzi, a różnica czasowa wzrosła o kolejną minutę. Z czołówki odpadł Garcia Acosta i Verduga.

U podnóża Col de Marie-Blanque w grupie lidera pozostali już tylko: Oscar Pereiro, David Arroyo, José Vicente Garcia i Alejandro Valverde (wszyscy Caisse d'Epargne), Fränk Schleck (Team CSC), Cadel Evans i Christopher Horner (obaj Predictor-Lotto), Denis Menchov, Michael Boogerd i Michael Rasmussen (wszyscy Rabobank), Haimar Zubeldia (Euskaltel-Euskadi), Patrice Halgand (Crédit Agricole), Levi Leipheimer, Alberto Contador i Yaroslav Popovych (wszyscy Discovery Channel) oraz Juan José Cobo (Saunier Duval-Prodir). Ich strata do grupy Sastre wynosiła już nieco ponad dwie i pół minuty.

Sytuacja taka utrzymywała się aż do szczytu góry Marie-Blanque. Następnie nadającej tempo w grupie lidera ekipie Rabobank, przyszli z pomocą kolarze Caisse d'Epargne, dzięki czemu strata spadła do niespełna minuty.

Na najtrudniejszym odcinku tego podjazdu, na pierwszy plan wysunęli się Rasmussen, Contador, Leipheimer i Evans. Contador na przemian z Leipheimerem próbowali kilkakrotnie zaatakować i odjechać Duńczykowi. Ostatecznie to na ostatnim kilometrze przyspieszył Rasmussen, czym zapewnił sobie drugie zwycięstwo etapowe w Tour de France 2007. Dzięki wygranej powiększył on swoją przewagę czasową nad Contadorem.

Źródła[edytuj]