2007-07-19: Robert Hunter wygrał 11. etap Tour de France 2007

Z Wikinews, wolnego źródła informacji.
Skocz do: nawigacja, szukaj
Portal:Tour de France 2007Logo TDFrance.gif
Najnowsze artykuły:
Etapy

Wyniki:

Prolog | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20

Zapowiedzi:

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12

13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20

Zobacz też:
czwartek, 19 lipca 2007
Trasa Tour de France 2007
Wikimedia Commons Zobacz galerię zdjęć w Wikimedia Commons: Tour de France 2007


Zawodnik brytyjskiego Barloworld, Robert Hunter, wygrał 11. etap Tour de France. Tym samym został on pierwszym kolarzem z Republiki Południowej Afryki, który odniósł zwycięstwo etapowe w tym wyścigu. Liderem klasyfikacji generalnej pozostał Duńczyk Michael Rasmussen z Rabobanku.

13. dzień Tour de France był drugim, z trzech „międzygórskich” odcinków, na którym o zwycięstwo mogli znów walczyć specjaliści od szybkich finiszy. Na trasie wyznaczona była tylko jedna premia górska IV kategorii, na 38. kilometrze. Kolarze przejeżdżali też przez dwie premie lotne (na 32. i 97. kilometrze).

Na początku trasy 11. etapu utworzona została 9-osobowa grupka w składzie: David Arroyo (Caisse d'Epargne), Jens Voigt (CSC), Daniele Bennati (Lampre), Heinrich Haussler (Gerolsteiner), Pierrick Fédrigo (Bouygues Telecom), Sylvain Chavanel i Nick Nuyens (obaj Cofidis), Benoît Vaugrenard (Française Des Jeux) oraz Kanstantsin Siutsou (Barloworld).

W okolicach 30. kilometra kolarze ci mieli niespełna półtora-minutową przewagę nad grupą zasadniczą, w której doszło do upadku francuskiego faworyta - Christophe’a Moreau (Ag2r), ale nie doznał on większych urazów.

W odróżnieniu od pierwszych etapów tegorocznego touru, peleton prowadzony przez zawodników grup Rabobank, Milram, Euskaltel-Euskadi oraz Predictor-Lotto, poruszał się bardzo szybko – średnia prędkość dochodziła w pewnym momencie do 50km/h. W takim tempie uciekająca grupa dość szybko została dogoniona i ostatecznie zlikwidowano ją na 80 .kilometrze.

Po chwili spokojnej jazdy, utworzyła sie kolejna grupa kolarzy w składzie: Dmitriy Fofonov (Crédit Agricole), Fabian Wegmann (Gerolsteiner), Philippe Gilbert (Française Des Jeux), Xavier Florencio (Bouygues Telecom) oraz David Millar (Saunier Duval). Na drugiej tego dnia premii lotnej mieli oni już 4-minutową przewagę nad resztą stawki.

W okolicach 110. kilometra na prowadzenie w grupie zasadniczej wyszli zawodnicy grupy Astana i narzucając wysokie tempo zaczęto odrabiać stratę, która wynosiła już blisko 8 minut. Na skutek dużej prędkości, peleton podzielił się na mniejsze grupy. Z tyłu pozostał Moreau, który później próbował dołączyć do prowadzącej części peletonu, jednak próby te okazały się nieskuteczne i Francuz tracił ponad półtorej minuty. Dopiero gdy różnica pomiędzy ucieczką, a grupą zasadniczą spadła do nieco ponad 2 minut, kolarze Astany nieco zwolnili, a pałeczkę częściowo przejęły ekipy Quick Step i Barloworld. 5-osobowa grupa została dogoniona na około 35 kilometrów przed metą. Różnica w peletonie, który jechała w dwóch osobnych grupkach wynosiła prawie 2 minuty.

Na 4. kilometry przed metą do przodu pojechał Alexandre Vinokourov (Astana). Na ostatnim kilometrze, na jednym z ostrych zakrętów, doszło do kraksy, w wyniku której z walki o etapowe zwycięstwo został wykluczony Tom Boonen (Quick Step). Zwycięstwo ostatecznie odniósł Robert Hunter z ekipy Barloworld, który pokonał Szwajcara Fabiana Cancellarę (CSC). Trzeci był Murilo Fischer z Liquigas. Prowadzenie w klasyfikacji generalnej utrzymuje Michael Ramussen. W wyniku straty kilku minut, z pierwszej dziesiątki wypadł Moreau.

Źródła[edytuj]