2010-11-16: Lokalizacje dla 3 szwajcarskich elektrowni jądrowych uznane za bezpieczne

Z Wikinews, wolnego źródła informacji.
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
wtorek, 16 listopada 2010

Szwajcarski regulator bezpieczeństwa jądrowego uznał wszystkie trzy lokalizacje elektrowni jądrowych, Niederamt, Beznau i Müheleberg, które powstaną w celu zastąpienia istniejących, za bezpieczne i nadające się do tego celu.

Szwajcarski Federalny Inspektorat Bezpieczeństwa Jądrowego (ENSI) dokonał oceny bezpieczeństwa trzech lokalizacji przyszłych siłowni jądrowych. Pozytywna ocena została przekazana do Federalnego Biura ds. Energii.

ENSI stwierdził kompletność i prawidłowość zgromadzonej dokumentacji, włącznie z zachowaniem przepisów prawa międzynarodowego. Stwierdzono, że żadne z miejsc nie będzie problematyczne dla zlokalizowania tam siłowni jądrowej. Od składających aplikację wymaga złożenia jednak pewnych wyjaśnień, głównie dotyczących badań sejsmicznych, przed wydaniem pozwolenia na budowę.

Lokalizację dla elektrowni Beznau i Mühleberg złożyła Resun AG, joint-venture firm Axpo i BKW. Alpiq, właściciel Kernkraft Niederamt, wnioskował o ocenę lokacji Niederamt, mającej być zastępstwem pobliskiej elektrowni Gösgen. Obie firmy z entuzjazmem przyjęły decyzję krajowego regulatora i określiły ją jako "przełomową".

Planowane reaktory będą miały moc elektryczną na poziomie 1100-1600 MW. Typ reaktora nie jest jeszcze znany. Wiadomo, że będą posiadały chłodzenie hybrydowe, w celu minimalizacji zużycia wody. Zastąpią one dwa wodnociśnieniowe reaktory PWR w Beznau (o mocy 365 MWe każdy)i 372 megawatowy reaktor wodnowrzący BWR w Mühleberg. Obecne daty ich wygaszenia mieszcząc się między 2019 a 2029 rokiem. Reaktory w Beznau i Gösgen są w istocie elektrociepłowniami, dostarczając również energię cieplną do dystryktów w których są położone.

Zastąpienie starych reaktorów nowymi stanowi część polityki energetycznej Szwajcarii, uchwalonej w 2007 roku. Ma ona zapobiec załamaniu się produkcji energii po 2020 roku, spowodowanej wyłączeniem jednego ze starych reaktorów i zakończeniem umowy o imporcie prądu elektrycznego z Francji. Czwarty szwajcarski reaktor, 1165 megawatowy reaktor typu BWR w Leibstadt pozostanie czynny do 2034 roku.

Wszystkie trzy powiaty na terenie których planuje się budowę elektrowni wypowiedzą się o podaniach zatwierdzonych przez ENSI w trakcie konsultacji społecznych, zaplanowanych na połowę 2011. Decyzja federalna pozwalająca na budowę elektrowni zostanie wydana najpewniej w połowie 2012. Następnie będzie ona zatwierdzona na szczeblu krajowym, i zgodnie ze szwajcarską tradycją demokratyczna, poddana pod głosowanie w referendum, w roku 2013.

Działania Szwajcarii wpisują się w europejski trend zwrotu ku energetyce jądrowej. Podobne decyzje, o zastępowaniu starych reaktorów nowymi, podjęły ostatnio Niemcy i Szwecja. Budowę dwóch elektrowni planuje Polska, jednej - Litwa. Nowa elektrownia powstaje również na Białorusi. Włochy odtwarzają zaś struktury regulacyjne - powołując ostatnio szefa krajowego urzędu regulującego energetykę jądrową.

Źródła[edytuj]