2009-12-28: Strefa Gazy: powolna odbudowa infrastruktury w rok po izraelskiej ofensywie

Z Wikinews, wolnego źródła informacji.
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Azja
poniedziałek, 28 grudnia 2009
Zniszczenia w Gazie po izraelskiej ofensywie

Rok po ofensywie wojsk izraelskich w Strefie Gazy, która zakończyła się zniszczeniem ponad 4 tys. domów i stratami ponad miliarda dolarów, mieszkańcy oblężonej strefy nadal mają poważne problemy z odbudowaniem infrastruktury.

Według informacji podawanych przez organizację humanitarną ONZ, UNRWA, nadal ponad tysiąc rodzin palestyńskich mieszka pod tymczasowymi namiotami. Ponad 80% rodzin w Strefie Gazy jest uzależnionych od pomocy dostarczanej przez UNRWA i inne organizacje pozarządowe.

Pomimo obietnic ofiarodawców, którzy zaoferowali 4,5 miliarda dolarów pomocy na odbudowę, jedynie niewielka część środków dotarła do potrzebujących - również ze względu na walki pomiędzy Hamasem i Fatah o kontrolę nad procesem odbudowy.

Systematyczne niszczenie infrastruktury Gazy przez wojska izraelskie rozpoczęło się o wiele przed zeszłorocznym atakiem. W 2005 r., wraz z opuszczeniem Strefy, wojska izraelskie zniszczyły osiedla mieszkalne i infrastrukturę na zajmowanym dotychczas obszarze. Poważnym problemem był brak materiałów budowlanych do odbudowy. W 2007 r. władze Izraela wprowadziły poważne ograniczenia w imporcie materiałów budowlanych, takich jak cement, drewno, szkło i stal.

Na początku grudnia b.r., UNRWA zakończyło budowę szeregu domów z błota. Planowana jest budowa kolejnych 100 domów. Błoto jest jednym z niewielu materiałów budowlanych, które są powszechnie dostępne w Strefie Gazy. Jednak domy zbudowane za pomocą tej technologii są parterowe, co może spowodować zajęcie ziemi uprawnej pod budynki mieszkalne, co w przyszłości może stworzyć wiele nowych problemów dla przeludnionego miasta, które jest też uzależnione od miejscowych upraw.

Operacja, która trwała w dniach od 27 grudnia 2008 do 18 stycznia 2009, kosztowała życie co najmniej 1350 Palestyńczyków (w tym 700 bojowników) i 14 Izraelczyków (11 żołnierzy i 3 cywilów).

Źródła[edytuj]