2009-03-24: Polska zablokuje kandydaturę Rasmussena na szefa NATO? Tusk dementuje

Z Wikinews, wolnego źródła informacji.
Skocz do: nawigacja, szukaj
wtorek, 24 marca 2009
Polityka
NATO-2002-Summit.jpg

Kronika wyborczaPolska polityka

Jak dowiedziała się „Rzeczpospolita”, polskie władze nie chcą, by szefem NATO został Duńczyk Anders Fogh Rasmussen. Uważają, że lepszą osobą na tym stanowisku będzie Kanadyjczyk Peter MacKay. Premier Donald Tusk tę informację zdementował.

"Obecnie żaden z partnerów NATO-wskich nie podejmuje decyzji o formalnym wskazaniu, czy poparciu któregoś z kandydatów" – zaznaczył polski szef rządu dodając jednocześnie, że nie istnieje jakakolwiek procedura zgłaszania kandydatów na stanowisko sekretarza generalnego Paktu Północnoatlantyckiego.

Wcześniej serwis e-polityka.pl poinformował, że polskie władze zdają sobie sprawę, że zapowiedź weta i poparcie dla Kanadyjczyka nie wzbudzą entuzjazmu sojuszników w Europie. Poseł Paweł Zalewski skomentował te donesienia następująco: – "Jeśli ta informacja jest prawdziwa, to zwróci uwagę sojuszników na problemy państw naszego regionu. Do tej pory w NATO nie zważano bowiem na polskie postulaty. Z punktu widzenia takich krajów jak Polska czy Turcja lepsza jest kandydatura z Kanady, państwa, które jest wrażliwe na działania Rosji w Arktyce i aktywne w Afganistanie" – powiedział dla „Rz”.

W Turcji z kolei deputowany Suat Kiniklioglu stwierdził we wtorek agencji Anatolia, że jego kraj ma zastrzeżenia do kandydatury Rasmussena na szefa NATO i popiera kandydaturę Petera MacKaya. Powodem zastrzeżeń jest postawa duńskiego premiera po opublikowaniu w 2006 r. karykatur Mahometa w tamtejszej prasie. Zaznaczał wówczas, ze w jego kraju panuje wolność słowa, a on sam nie będzie przepraszał za opublikowany w prasie materiał (→ zobacz: Karykatury Mahometa).

"Niezbyt jest dla nas do przyjęcia, by szefem NATO była osoba, której po prostu brak szacunku dla naszych przekonań religijnych i naszych świętych wartości" – zaznaczył Kiniklioglu, który jest wiceprzewodniczącym rządzącej Partii Sprawiedliwości i Rozwoju (APK) i jednocześnie ekspertem tej partii ds. polityki zagranicznej.

Źródła[edytuj]

Wikinews
Dowiedz się więcej