2007-11-11: Narodowe Święto Niepodległości 2007

Z Wikinews, wolnego źródła informacji.
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
niedziela, 11 listopada 2007
Przemówienie Prezydenta RP na Placu Piłsudskiego

Dziś Święto Niepodległości. Polska 89 lat temu pojawiła się na mapie Europy po prawie 123-letniej nieobecności. Oficjalne uroczystości państwowe odbyły się pod Grobem Nieznanego Żołnierza w Warszawie.

Wzięli w nich udział przedstawiciele najwyższych władz, prezydent Polski - Lech Kaczyński oraz prezydent Litwy - Valdas Adamkus.

Lech Kaczyński podczas uroczystej odprawy wart przed Grobem Nieznanego Żołnierza powiedział m.in.:

„Osiemdziesiąt dziewięć lat temu spełnił się sen całych pokoleń Polaków. Po 123 latach niewoli, 146 lat od pierwszego rozbioru Polska odzyskała niepodległość. Po dziesiątkach lat upartej rusyfikacji i germanizacji, po trzech wielkich nieudanych powstaniach, po kilku powstaniach mniejszych, po tym jak tzw. problem polski, szczególnie w końcu wieku XIX, zszedł w ogóle z areny międzynarodowej – Polska stała się jednak wolna. Mówiono wtedy o cudzie niepodległości, ale niepodległość nie była cudem, bo cuda zdarzają się niezwykle rzadko. Niepodległość była wynikiem wykorzystania odpowiedniej koniunktury międzynarodowej. Była też wynikiem pracy i walki. Pracy i walki polskich polityków - ponieważ w Polsce od końca XIX wieku rozwijały się wszystkie normalne europejskie nurty polityczne. Także polskich żołnierzy. Także żołnierzy Piłsudskiego, wymienionego już tutaj Legionu Puławskiego, armii Hallera, I i II Korpusu na Wschodzie. Polska Niepodległa nie była więc wynikiem przypadku, tylko wysiłku, a trzeba pamiętać, że ci, którzy wierzyli w niepodległość, spotykali się z oporem nie tylko międzynarodowej opinii, która, powtarzam – szczególnie po Kongresie Berlińskim – zapomniała o problemie Polski. Musieli się spierać też z tzw. realistami. Padały oskarżenia braku realizmu, awanturnictwa. Padały i obelgi. Ich ofiarą był również Marszałek Piłsudski. Ale Polska powstała i w wielkim wysiłku lat 1918-1920, walcząc na właściwie wszystkich granicach, po pierwsze niepodległość swą obroniła, po drugie – granice ukształtowała tak korzystnie, jak wtedy było to możliwe.

II Rzeczpospolita trwała niespełna dwadzieścia jeden lat, ale była naszego narodu olbrzymim osiągnięciem. To w II Rzeczypospolitej ukształtowało się pokolenie, które w sposób tak wspaniały zdało egzamin w takcie II wojny światowej. To w szkołach II Rzeczypospolitej wychowywano warszawskich powstańców, żołnierzy Armii Krajowej i innych organizacji podziemnych. Nie byłoby walki lat 1945-1989 bez wspomnianej w Apelu Pamięci, bez II Rzeczypospolitej, bez jej sukcesów, bez przede wszystkim jednoznacznego i głębokiego patriotyzmu, w którym II Rzeczpospolita wychowywała swoich obywateli. (...)

Od osiemnastu już przeszło lat mamy wolną Polskę. W lecie i na jesieni 1989 roku ukształtowało się kolejne wolne polskie Państwo - III Rzeczpospolita. Ukształtowało się z wszystkimi zaletami i wadami, ale niewątpliwie było i jest państwem niepodległym. Polska jest dzisiaj w NATO, jest w dziś w Unii Europejskiej. Dosłownie przed kilkoma dniami podpisano umowę o wstąpieniu do Schengen. (...)”

Oprócz oficjalnego apelu odbyły się również pochody oraz imprezy kulturalne. Ulicami Warszawy przeszła defilada historyczna, którą zorganizowały grupy rekonstrukcyjne z całego kraju.

"Parada ma promować wojsko. Ale przede wszystkim ma to być lekcja patriotyzmu dla młodych. W naszym narodzie brakuje patriotyzmu. My chcemy to zmienić. Takie defilady świetnie przybliżają naszą historię i tradycję" - powiedział przed paradą ppłk Mariusz Kubarek, rzecznik Dowództwa Garnizonu Warszawa.

Odbył się także uroczysty koncert poświęcony Ignacemu Paderewskiemu.

89 lat temu, 11 listopada 1918 roku, podpisano akt kapitulacji Niemiec. Nad siłami zbrojnymi dowództwo przejął Józef Piłsudski, który - mimo wcześniej nie ustalonych granic umownych - ogłosił, że powstało państwo Polskie. Dzień ten uznaje się oficjalnym początkiem odrodzonej po zaborach Rzeczypospolitej.

Galeria[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Źródła[edytuj]