2007-08-21: 30 lat misji sond Voyager

Z Wikinews, wolnego źródła informacji.
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Voyager 1
wtorek, 21 sierpnia 2007
Nauka
N icon science.png

Dwie najdłużej działające sondy kosmiczne w historii astronautyki, Voyager 1 i Voyager 2, należące do amerykańskiej agencji astronautycznej NASA, obchodzą trzydziestolecie swojej pracy. Voyager 2 został wysłany w kosmos 20 sierpnia 1977, a Voyager 1, 5 września tego samego roku. Oba statki cały czas są sprawne i przesyłają dane znajdując się w odległości od Ziemi trzy razy większej niż odległość do Plutona. Oba statki przenoszą znane złote płyty zawierające pozdrowienia, obrazy i dźwięki z Ziemi. Płyty zawierają także wskazówki jak odnaleźć Ziemię.

Złota płyta przenoszona przez sondy Voyager

Alan Stern z zarządu misji naukowych NASA powiedział, że "program Voyager stanowi legendę historii badań przestrzeni kosmicznej. Otworzył nam oczy na naukowe bogactwo kresów Układu Słonecznego i przeprowadził pionierską, najgłębszą dotychczas eksplorację jego głębin."

Misja sond trwa już o 26 lat dłużej niż planowano. Jest przedłużana od momentu zakończenia głównego celu misji: badań Jowisza, Saturna, i ich księżyców. Voyager przesłał unikalne zdjęcia i dane naukowe, dokonując tym samym przełomowych badań i odkryć dotyczących zewnętrznych planet i ich naturalnych satelitów.

Ostatnie 18 lat swojego lotu, "bliźniaki" Voyager spędzają na badaniach zewnętrznej heliosfery Słońca i jej styku z przestrzenią międzygwiezdną.

Voyager 1 jest w tej chwili najbardziej odległym od Ziemi obiektem wykonanym ludzką ręką - znajduje się ok. 15,5 miliarda kilometrów od naszej planety. Voyager 2 oddalił się już na 12,5 mld. kilometrów. Każdego dnia Voyagery przebywają około 1,8 mln. kilometrów.

W grudniu 2004, Voyager 1 przekroczył granicę Układu Słonecznego - heliopauzę - turbulentną strefę, w której wiatr słoneczny zderza się z gazem międzygwiezdnym. Voyager 2 przekroczy ją jeszcze w tym roku.

Oba statki przenoszą pięć instrumentów naukowych. Ich działanie jest możliwe wyłącznie dzięki zastosowanej technologii zasilania sond: termoelektrycznym generatorom radioizotopowym. Przetwarzają one ciepło na energię elektryczną. Popularne w statkach kosmicznych ogniwa słoneczne, przy tych odległościach od Słońca, nie dostarczyłyby wymaganej ilości energii (ok. 300 W).

Wielka Ciemna Plama na Neptunie

Sondy łączą się z Ziemią poprzez globalną sieć radioteleskopów NASA, Deep Space Network. Sygnał wysyłany ze statków dociera do nas z opóźnieniem 14 godzin.

Do odkryć dokonanych przez program Voyager należą:

  • zbliżenia wirów i turbulencji w atmosferze Jowisza
  • aktywność wulkaniczna na Io
  • pierścienie zjonizowanej siarki wokół Io
  • wskazówki dotyczące istnienia oceanów pod powierzchnią Europy
  • struktura pierścieni Saturna
  • poznanie atmosfery Tytana
  • Wielka Ciemna Plama na Neptunie
  • gejzery na Trytonie
  • fala uderzeniowa heliopauzy

Źródła[edytuj]