2006-02-02: Pakt stabilizacyjny podpisany

Z Wikinews, wolnego źródła informacji.
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
czwartek, 2 lutego 2006

Pakt stabilizacyjny został podpisany o 17:30. Trwające od godziny 14:00 rozmowy między Prawem i Sprawiedliwością, Ligą Polskich Rodzin i Samoobroną zakończyły się powodzeniem. Informacje o tym jako pierwsza podała TV Trwam. Parafowanie umowy było relacjonowane wyłącznie przez dziennikarzy z Radia Maryja i TV Trwam. Dziennikarze innych mediów zostali zaproszeni dopiero na drugą konferencję, jednak na znak protestu wycofali się z niej. Na stanowisku pozostała tylko kamera Telewizji Polskiej.

Konferencję prasową rozpoczął szef klubu PiS, Przemysław Gosiewski. Umowa zawiera projekty 144 ustaw podzielone na 21 dziedzin. Jak podkreśla Jarosław Kaczyński jest to umowa bardzo merytoryczna. Prezes PiS dodał, że stwarza ona nową sytuację i nowe perspektywy które umożliwią oczyszczenie i naprawę kraju. Roman Giertych powiedział że 2 lutego to dzień, który wejdzie do historii i zakwestionuje układy Okrągłego Stołu. Dodał również, że podpisana umowa to przede wszystkim koalicja programowa, która była już postulowana dużo wcześniej. Andrzej Lepper nazwał umowę znaczącym kompromisem i uznał go za sukces trzech ugrupowań.

Pakt stabilizacyjny ma obowiązywać przez rok i ma umożliwić uzyskanie bezpiecznej sejmowej większości, która ustabilizuje sytuację w Sejmie i pozwoli na przegłosowanie najważniejszych ustaw. Dla sygnatariuszy porozumienia oznacza to także oddalenie widma wcześniejszych wyborów parlamentarnych. Jak zapowiadają przedstawiciele PiS-u, jeśli umowa między trzema ugrupowaniami będzie się układać dobrze, to być może przerodzi się ona w koalicję rządową.

Umowa dotyczy m.in. wspólnego poparcia ustaw o Wojskowych Służbach Informacyjnych, biopaliwach, lustracji majątkowej, edukacji narodowej i Centralnym Biurze Antykorupcyjnym.

Przemysław Gosiewski pytany przed podpisaniem paktu, czy jego partia musiała zrezygnować z konkretnych ustaw autorstwa PiS, odpowiedział, że każde porozumienie wymaga kompromisu.

Źródła[edytuj]