Przejdź do zawartości

Wyłoniono troje kandydatów na funkcję prezesa Izby Odpowiedzialności Zawodowej. Wśród nich jest dwóch „neosędziów”

Z Wikinews, wolnego źródła informacji.
piątek, 12 grudnia 2025
Toga oraz łańcuch z wizerunkiem orła - strój urzędowy sędziego w Polsce

11 grudnia 2025 roku Zgromadzenie Sędziów Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego wyłoniło troje kandydatów na funkcję prezesa tej Izby. W gronie tym znalazło się dwoje sędziów powołanych z udziałem nowej Krajowej Rady Sądownictwa, określanych jako „neo-sędziowie”, oraz jedna sędzia powołana według wcześniejszej procedury. Ostatecznego wyboru dokona prezydent Karol Nawrocki.

Kandydatami na prezesa zostali: sędzia Maria Szczepaniec z Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych (określana jako neosędzia), sędzia Tomasz Demendecki z tej samej Izby (określany jako neosędzia) oraz sędzia Barbara Skoczkowska z Izby Karnej, powołana zgodnie ze starą procedurą. Szczepaniec i Demendecki uzyskali po trzy głosy, natomiast Skoczkowska otrzymała jeden głos. Obradom Zgromadzenia przewodniczyła pierwsza prezes Sądu Najwyższego Małgorzata Manowska, ponieważ dotychczasowy prezes Izby Odpowiedzialności Zawodowej, sędzia Wiesław Kozielewicz, 9 grudnia przeszedł w stan spoczynku (pisaliśmy o tym, zobacz: Sędzia Wiesław Kozielewicz przeszedł w stan spoczynku. Izba Odpowiedzialności Zawodowej szuka nowego prezesa).

Izba Odpowiedzialności Zawodowej liczy obecnie siedmiu członków. W jej składzie pozostało dwoje sędziów powołanych w tradycyjnym trybie, Barbara Skoczkowska z Izby Karnej i Zbigniew Korzeniowski z Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, oraz pięcioro neo-sędziów: Tomasz Demendecki, Maria Szczepaniec, Paweł Wojciechowski i Marek Dobrowolski z Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych oraz Marek Siwek z Izby Karnej. Skład ten uszczuplił się po przejściu w stan spoczynku trzech sędziów, w tym prezesa Kozielewicza i sędziego Krzysztofa Staryka, a także po wyłączeniu z orzekania sędziego Pawła Grzegorczyka na podstawie nieprawomocnego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który zakwestionował możliwość skierowania go do tej Izby przez prezydenta.

Wolne miejsca po sędziach, którzy zakończyli służbę, zostały już obsadzone na poziomie kandydackim przez Kolegium Sądu Najwyższego, w którym dominują neo-sędziowie. Na miejsce Krzysztofa Staryka wylosowano Janusza Niczyporuka z Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, Jarosława Sobutkę z Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oraz Grzegorza Misiurka z Izby Cywilnej. Na miejsce Marka Motuka wskazano Martę Romanowską i Monikę Kobę z Izby Cywilnej oraz Jarosława Matrasa z Izby Karnej, natomiast na miejsce Wiesława Kozielewicza wyłoniono Jarosława Sobutkę, a także Marcina Krajewskiego i Marcina Łochowskiego z Izby Cywilnej.

Prezydent Karol Nawrocki może spośród tych osób wybrać trzech nowych członków Izby Odpowiedzialności Zawodowej, ale do podjęcia tej decyzji potrzebuje kontrasygnaty premiera Donalda Tuska. Brak podpisu prezesa Rady Ministrów zablokowałby obsadzenie wakatów i utrwaliłby obecny, siedmioosobowy skład Izby.

Izba Odpowiedzialności Zawodowej powstała w 2022 roku w miejsce zlikwidowanej Izby Dyscyplinarnej, której status jako sądu został zakwestionowany przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Europejski Trybunał Praw Człowieka. Do nowej Izby wylosowano 33 kandydatów spośród wszystkich sędziów i neo-sędziów SN, z których prezydent Andrzej Duda, za zgodą ówczesnego premiera Mateusza Morawieckiego, powołał 11 członków. Legalność obecnej Izby jest nadal kwestionowana, między innymi w orzeczeniu sędzi Barbary Skoczkowskiej oraz w postępowaniach przed ETPC i TSUE, w których podnosi się udział neo-sędziów oraz sposób jej ukształtowania przez władzę wykonawczą.

Źródła

[edytuj | edytuj kod]