jednym z istotnych aspektów polityki społecznej pozostaje walka z ubóstwem oraz wspieranie osób, których sytuacja uniemożliwia zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych.
Takie przypadki wymagają natychmiastowej reakcji ze strony organów i instytucji, powołanych do przeciwdziałania ubóstwu. Jednakże przepisy w wielu przypadkach przed podjęciem działań wymagają wydania decyzji administracyjnej, co odwleka udzielenie niezbędnej pomocy w czasie. Takim przykładem pozostaje kwestia zapewnienia posiłku.
Instytucje często reagują niezwłocznie, udzielając stosownego wsparcia – co jednak stanowi działanie sprzeczne z przepisami. Nie sposób jednak uznać, że w demokratycznym państwie prawnym zapewnienie posiłku dla głodnego dziecka można kwalifikować jako naruszenie przepisów.
Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1283) przyznanie świadczeń z pomocy społecznej następuje w formie decyzji administracyjnej. Wyjątki od tej zasady wprowadza art. 106 ust. 2 przywołanej ustawy, jednakże wśród tych wyłączeń na próżno szukać takiego świadczenia jak: zapewnienie posiłku.
Z tychże względów, niezbędnym i koniecznym pozostaje podjęcie działań celem rozszerzenia katalogu wyłączeń wskazanych w art. 106 ust. 2 przywołanej ustawy.
W związku z powyższym, zwracam się z uprzejmą prośbą o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytanie:
Czy Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej rozważa podjęcie działań legislacyjnych w zakresie rozszerzenia katalogu wyłączeń z art. 106 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1283) poprzez dodanie świadczenia w postaci zapewnienia posiłku, a jeśli tak – na jakim etapie pozostają te działania?