Nowa metoda leczenia nowotworów ołowiem-212

Z Wikinews, wolnego źródła informacji.
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
środa, 26 stycznia 2011
Nauka
N icon science.png

Firma Areva otrzymała pozwolenia na rozpoczęcie wstępnych badań nad użyciem ołowiu-212 do leczenia raka. Promieniotwórczy ołów będzie pozyskiwany z działalności przemysłowej, w tym przetwarzania zużytego paliwa jądrowego.

Francuski koncern jądrowy Areva chce używać ołowiu-212 w leczeniu nowotworów metodą radioimmunoterapii alfa. Polega ona na dołączeniu izotopu ołowiu-212 do antyciała, które łączy się tylko z antygenem obecnym na komórkach rakowych. Dzięki temu zmniejszana jest dawka promieniowania pochłaniana przez zdrowe organy, a dawka śmiertelne osiągana jest tylko w tkankach zmienionych chorobowo.

Łańcuch rozpadu ołowiu-212 do ołowiu-208

Medyczna spółka koncernu, Areva Med, otrzymała pozwolenie od amerykańskiej Agencji Żywności i Leków na przeprowadzenie fazy I, która ma potwierdzić bezpieczeństwo takiej metody leczenia dla pacjentów.

Wstrzykiwanie technetu-99m do krwiobiegu pacjenta

Ołów-212 charakteryzuje się okresem półrozpadu równym 10,64 godziny. Atom ołowiu-212 rozpada się najpierw na bizmut-212, potem na polon-212 lub tellur-212, i kończy na stabilnym ołowiu-208. Podczas każdej z przemian, co około godzinę, emitowana jest cząstka alfa lub beta.

Areva jest gotowa otworzyć zakład produkujący ołów-212 z przemysłowej obróbki toru i przetwarzania zużytego paliwa jądrowego.

Najpopularniejszym pierwiastkiem w medycynie jądrowej jest molibden-99, rozpadający się w drodze do szpitali na technet-99. Ponieważ w wyniku zbiegu okoliczności (nieplanowanego nałożenia się remontów dwóch reaktorów badawczych, holenderskiego i kanadyjskiego, łącznie pokrywających 65% światowego zapotrzebowania na ten pierwiastek), który spowodował niemal wstrzymanie produkcji tych niestabilnych izotopów i światowy kryzys w medycynie nuklearnej na przełomie 2009 i 2010 roku, wiele krajów musiało naruszyć swoje rezerwy molibdenu-99 lub miało problemy z jego nabyciem, co mogło doprowadzić do przerwania lub zakłócenia leczenia wielu pacjentów.

Jednym z kroków zapobiegawczych było podjęcie "powszechnej mobilizacji" i rozpoczęcie produkcji molibdenu przez reaktory badawcze na całym świecie, w tym przez Polski reaktor badawczy Maria, dla amerykańskiej firmy Covidien. Prócz Marii do akcji pilnego pokrycia zapotrzebowania na ten pierwiastek włączono także belgijski reaktor BT2, francuski OSIRIS, i południowo-afrykański Safari.

Jednym z kolejnych kroków, aby nie dopuścić do ponownego powstania takiej sytuacji jest przeznaczenie przez Kanadę 35 milionów dolarów kanadyjskich na opracowanie czterech nowych metod pozyskiwania molibdenu-99 za pomocą akceleratorów, a nie reaktorów badawczych, które na całym świecie są konstrukcjami nierzadko starymi.

Źródła[edytuj]