Mali, Mauretania: karawana na rzecz praw imigrantów

Z Wikinews, wolnego źródła informacji.
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
piątek, 4 lutego 2011
Afryka

Od 25 stycznia trwa projekt karawany na rzecz praw migrantów, organizowanej przez sieć Afrique-Europe-Interact. Karawana rozpoczęła swoją trasę w stolicy Mali. Cztery autobusy z około 200 pasażerami udały się na granicę pomiędzy Mali, a Mauretanią. Karawana zatrzymała się w miejscowości Nioro, położonej blisko granicy, nieopodal Sahary.

Odbyła się tam procesja pogrzebowa, w której uczestniczyło około 250 osób. Po procesji miały miejsce przemówienia i dyskusja z miejscową ludnością na głównym rynku o polityce imigracyjnej Unii Europejskiej, oraz działalności agencji FRONTEX na morzach.

W miasteczku nigdy wcześniej nie odbyła się podobna impreza. Widok mieszanego tłumu Europejczyków i Afrykanów w pomarańczowych kamizelkach karawany i 10 metrowym bannerem z nazwiskami 14600 ofiar reżimu granicznego Unii Europejskiej był dla nich niesłychanym zdarzeniem.

Następnie, karawana udała się na przejście graniczne, gdzie widniał napis "Nielegalna imigracja - niebezpieczeństwo dla ludności", umieszczony przez agendę Unii Europejskiej. Na tej granicy, mauretańska policja wydala imigrantów, którzy zostali deportowani z Hiszpanii lub złapani przez FRONTEX. Działacze podróżujący z karawaną zorganizowali zaimprowizowany protest na granicy i zostawili po sobie plakaty i wlepki przeciw FRONTEXowi. Napis o rzekomych zagrożeniach nielegalnej imigracji został zniszczony. Kolejnym przystankiem było Bamako, gdzie odbyła się demonstracja licząca 400 osób.

Afrique-Europe-Interact jest międzynarodową siecią organizacji, która powstała w październiku 2009 r. Członkowie sieci to aktywiści z Mali, Niemiec, Austrii i Holandii. W sieci uczestniczy około 15 grup z Mali, które zajmują się głównie pomocą deportowanym (niektórzy założyciele sami zostali kiedyś deportowani). Oprócz doraźnej pomocy, wiele grup walczy przeciw reżimowi granicznemu Unii Europejskiej i stara się promować autonomiczne alternatywy w Afryce, m.in. rolnictwo ekologiczne.

Źródła[edytuj]