Genetyka: zidentyfikowano 44 loci sprzyjające zaburzeniom depresyjnym

Z Wikinews, wolnego źródła informacji.
Skocz do: nawigacja, szukaj
sobota, 5 maja 2018
Nauka na świecie
N icon science.png

Zobacz też: EdukacjaNaukaŚwiat

Dwustuosobowy zespół naukowców w ramach ogólnoświatowego projektu badawczego ustalił 44 loci sprzyjające występowaniu zaburzeń depresyjnych oraz ich związku ze schizofrenią, otyłością i osiągnięciami jednostki w edukacji.

Badania w postaci metaanalizy obejmujące 135 458 osób z depresją i 344 901 osób z grupy kontrolnej przeprowadzili naukowcy reprezentujący głównie ośrodki ze Stanów Zjednoczonych, Australii, Niemiec, Danii, Wielkiej Brytanii, Szwajcarii i Holandii, ale także z Kanady, Islandii, Turcji, Szwecji, Norwegii, Włoch, Hiszpanii i Estonii. Zidentyfikowano w nich 44 miejsca na chromosomach, których warianty wzmacniają ryzyko zaburzeń depresyjnych. Stwierdzono, że wszyscy ludzie są nosicielami większej lub mniejszej liczby czynników ryzyka wystąpienia takich zaburzeń. Domniemanymi ich przyczynami są otyłość i słabe osiągnięcia w edukacji, natomiast depresja ponadto ma wspólną biologiczną etiologię ze schizofrenią (6 wspólnych loci) oraz z sennością w ciągu dnia, bezsennością i zmęczeniem.

Mimo że nie określono dokładnie, jak te warianty genów przyczyniają się do powstawania depresji, zidentyfikowano 30 nowych loci wpływających na te zaburzenia, których wcześniej nie brano pod uwagę. Część wariantów genów powiązana jest z neuroprzekaźnikami, co już uwzględniano w leczeniu farmakologicznym, ale kolejne powiązania mogą być podstawą do produkcji nowego typu leków. Do tej pory tylko połowa pacjentów pozytywnie przechodziła proces leczenia tego zaburzenia, a aż 14% populacji świata doświadcza zaburzeń depresyjnych. Biorący udział w badaniach Gerome Breen z Institute of Psychiatry, Psychology & Neuroscience działającego w King's College London poinformował również, że jesienią ma być uruchomione internetowe narzędzie przeznaczone dla wolontariuszy dotkniętych depresją, którzy dzięki niemu mogliby jeszcze bardziej pomóc w gromadzeniu dalszych danych o zaburzeniu.

Liderami projektu badawczego były uczelnie: University of North Carolina School of Medicine w Stanach Zjednoczonych i University of Queensland w Australii. Wyniki opublikowano w Nature Genetics.

Źródła[edytuj]